Het Enige Verhaal

Terugkijkende mannen zijn we eerder tegengekomen bij barnes.

Het enige verhaal. Maar in deel twee slaat de langdradigheid toe. De titel en de recensies in de media waren veelbelovend. Het is zon auteur die altijd zijn weg. Het goede aan het enige verhaal is dat er beslist geen idylle wordt geschetst.

Susan is getrouwd met twee volwassen dochters. Liefde in tijden van leeftijdsverschil de negentienjarige paul ontmoet de achtenveertigjarige susan bij de plaatselijke tennisclub. Ze worden verliefd zijn gelukkig en deze romantische amourette duurt voor eeuwig. In een saaie voorstad van londen brengt de negentienjarige student paul de zomermaanden door in zijn ouderlijk huis.

Het enige verhaal uitgeverij atlas contact 256 blz. Achtenveertig jaar oud zelfverzekerd ironisch overdonderend. Prachtig beklemmend raadselachtig en treurig is de nieuwe roman van julian barnes de britse schrijver die zich niets aantrekt van de literaire mores. In een saaie voorstad van londen brengt de negentienjarige student paul de zomermaanden door in zijn ouderlijk huis.

Het enige verhaal van julian barnes is een pijnlijk mooie roman over eerste liefde en de levenslange gevolgen daarvan. In hoeverre lukt dat. Het kost ons tijd om tot het besef te komen dat er ook nog andere personen zijn en andere tijden. Het enige verhaal is ook een zoektocht naar antwoorden op de vraag wat liefde is.

Op aanraden van zijn moeder schrijft hij zich in bij de plaatselijke tennisclub. In het enige verhaal kijkt de bejaarde jurist paul terug op zijn leven en in het bijzonder op zijn relatie met susan. In het tweede deel gebruikt barnes grotendeels de jij vorm en in deel drie de hij vorm. Geschreven bij het enige verhaal.

Het enige verhaal is een zoektocht naar de ware aard van de liefde. Het begin was ook wel aardig las vlot door interessante opbouw van het verhaal. Welke stellingengedachten spreken jou aan welke minder. In een saaie voorstad van londen brengt de negentienjarige student paul de zomermaanden door in zijn ouderlijk huis.

De al weer 72 jarige auteur is winnaar van talloze prijzen en levert het ene boek na het andere af dat zowel erudiet als origineel is. Tijdens een toernooi ontmoet hij susan. Het is de bitterzoete realiteit. Versterkt door de ik vorm.

Prachtig en treurig in zijn hopeloosheid. In het boek is paul aanvankelijk als ik verteller aan het woord. Er gebeurt weinig verrassends meer en de schrijver valt opvallend vaak in de herhaling. En eerste liefde dient zich altijd aan in de overweldigende eerste persoon.